Murillo

Bartolomeo Esteban Perez Muriljo (1. januar 1618 u Sevilji; 3. april 1682 takođe u Sevilji), bio je španski barokni slikar. Bio je prvi španski slikar, koji je postao poznat širom Evrope. Njegove teme kojima se on odlikovao bile su: Pejzaži, žanre, životinje i mrtve prirode, koje su ga dovele do totalne samostalnosti. Pored Velaskeza bio je jedan od važnijih španskih baroknih slikara. Muriljo je rođen u jednoj siromašnoj porodici. Roditelji su mu umrli jako rano, kada je imao deset godina. Staraoci koji su se brinuli o njemu dali su ga na zanat kod lokalnog umetnika Huan de Kastilja (Juan de Castillo). Na njegovim ranim radovima vidi se Kastiljov uticaj. Kod Kastilja je naučio kako da radi slike sa religioznim temama za prodaju po vašarima i sajmovima. Slikao je dekoracije za religiozne događaje takozvane “Sargas”, koje su služile za ulepšavanje crkve za vreme nekog prazničkog slavlja, a takođe su se upotrebljavale kao zastave. Jedan njegov stariji kolega po imenu Pedro de Moja koji se vratio iz Londona, ispričao mu je da je bio kod Antonija van Dika, i o čudnim stvarima koje je doživeo na tom putovanju, i o flamanskom stilu i tehnici sa kojim može da se još više doprinese u slikarstvu.Želja za usavršavanjem svoga stila vodi ga za Madrid do slavnog dvorskog slikara Diega Velaskeza (Diego Velazquez de Silva). U Madridu je proveo tri godine od (1642. pa do 1645.) Tamo je imao prilike da vidi velika dela flamanskih i venecijanskih slikara, a i dela njegovog idola Velaskeza koja su se nalazila u privatnoj kolekciji kralja Filipa IV. koji je bio strastveni ljubimac umetnosti. Tu je imao prilike da prostudira i slike od Petra Paula Rubensa, Antonija van Dika, i Juzepe de Ribiere. Velaskez je u to vreme stajao u zenitu svog slikarskog umeća. Pored religioznih slika, njegovi poznati radovi predstavljaju decu prosjake, prodavačice cveća, prodavačice voća i obične ljude iz Sevilje. Njegovi kasniji radovi su religiozne kompozicije izrađene sa velikim tehničkim umećem i odličnim bojama. Radeći za crkve po Sevilji primenjuje koloritska i kompozicijska iskustva velikih flamanskih majstora. Bartolome Esteban Muriljo: „Deca jedu paštetu“Tokom rada na altaru Kapuciner crkve u Kadiksu na jednoj slici “Sv. Katarine”, pada Muriljo sa skele od čije se posledice nije oporavio, i posle pola godine i umire na dan 3. aprila 1682. godine.

 

 

 

 Dječak sa psom

 

 Sveta porodica sa ptičicom

Djeca u igri sa kockicama

 Kolač

 Mladi prosjaci jedu grožđe i lubenicu

Dva Sveta Trojstva

Mladi prosjak

Dvije žene na prozoru

Rebeka i Eliezer

La Inmaculada

 

“Samo se slike dugo pamte, a riječi već sutradan promijene svoj red.” (Zuko Džumhur)