Johannes Brahms

Johanes Brams (nem. Johannes Brahms) (Hamburg, 7. maj 1833 – Beč, 3. april 1897) bio je njemački kompozitor. Jedan je od predstavnika kasnog romantizma, bio je vrstan pijanista i plodan kompozitor. Rođen je u Hamburgu, gdje mu je otac bio kontrabasista. Roditelji su namjeravali da stvore od mladog Johanesa pravog orkestarskog muzičara, te on počinje kod svog oca da uči violinu, violončelo i hornu. Karijeru je ipak započeo kao pijanistički virtuoz, što je zbog skupoće instrumenta, veoma razočaralo Bramsove roditelje. Robert Šuman mu je, upoznavši ga 1853. godine, posljednje godine prije nego što je duševna bolest konačno uzela maha, pomogao da se afirmiše kao kompozitor, predstavivši ga muzičkoj javnosti i zauzimajući se za objavljivanje njegovih djela. Polazi od klasičnog i baroknog naslijeđa, ali je njegov muzički izraz u osnovi romantičarski. Svoje zrelo životno i stvaralačko razdoblje, proveo je u Beču, gdje su nastala sva njegova remek-djela, a njegovim zalaganjem je stvaralaštvo Johana Štrausa II, sedamdesetih godina devetnaestog veka, steklo puno priznanje austrijske i svjetske javnosti. U Bramsovom opusu nalaze se sve glavne instrumentalne i vokalne vrste, izuzevši opere. Često se inspirisao narodnom muzikom, a naročito se istaknuo na području kamerne muzike i solo pjesama. Četiri simfonije, dva klavirska koncerta, Rapsodija za alt, violinski koncert u D-dur – u, dvorski koncert za violinu i violončelo u A-mol – u, Njemački rekvijem, i brojne solo pjesme samo su dio najvažnijeg Bramsovog opusa, uz kamerna djela te crkvena djela kojima je zaokružio bogato stvaralaštvo. Kao pijanista imao je brojne turneje sa violinistom Remini – Hofmanom.

 

 

 AUDIO

 

 

Wiegenlied, Op  49 Nr 4.

Hungarian Dance No.5

Sinfonie Nr 13