Ivan Generalić

Ivan Generalić (Hlebine, 21. decembar 1914 – Koprivnica, 27. novembar 1992) je bio hrvatski naivni slikar.Po zanimanju je poljoprivrednik. Crtanjem se počeo baviti od najranije mladosti, a slikarstvom od 1930. kada se upoznaje sa Krstom Hegedušićem koji ga upućuje u slikarske tehnike. Profesor Hegedušić je bio impresioniran ranim skicama Ivana Generalića i pomogao mu je da organizuje svoju prvu izložbu u Umetničkom paviljonu u Zagrebu 1931, gde izlaže crteže i akvarele u okviru grupe Zemlja.Generalić je najsnažnija slikarska ličnost podravskog basena i Hlebinske škole (termin koji je uveo Krsto Hegadušić 1931). Neko vreme je vodio i slikarsku školu u Hlebinama. U ranim delima nakon rata Generalić pretežno slika socijalno-kritičke i realističke motive iz seljačkog života (Ciganski svati, Sprovod Štefa Halačeka, Rekvizicija, Gradnja zadružnog doma) u tehnici akvarela na papiru, ulja na platnu, te tempere i ulja na staklu sa jakim kolorističkim akcentima. Posle slika većinom na staklu, tehnici, koja je veremenom stvorila veliki slikarski svet naivne umetnosti hlebinskog kluba. Pedesetih i šezdesetih godina Generalićeva imaginacija sve više prečišćava stare teme i fantaziju oslobađa do nadrealistizma (Rogati konj, Jelenski svati, Drvosječe, Moj Pariz). Sedamdeseth godina teme se svode na odnos slikarevog duha i odnosa prema svetu i životu (Mona Liza, Štuce, Smrt Mirka Viriusa, Autoportret) Izlagao je na svim izložbama Zemlje i hrvatskih seoskih slikara. Prvi put samostalno izlaže 1937. u Novom Sadu, a zatim 1938. u Zagrebu. Posle rata izlaže u nizu izložbi hrvatskog i jugoslovenskog slikarstva u zemlji i inostranstvu: samostalno u Parizu 1953, učetvuje na Bijenalu u Sao Paulu 1955, na iložbi „50 godina moderne umetnosti“ u Briselu 1958, kada njegovo delo definitivno ulazi u istoriju svetskr umetnosti. Godine 1976. izlaže na Prvom internacionalnom salonu savremene umetnosti — Yugoslavie — Pientres et Sculpteurs naif u Gran Paleu u Parizu. Internacionalni žiri dodeljuje mu Gran pri „Naivi ‘70“ 1970. godine u Zagrebu. Začetnik je savremenog hrvatskog naivnog slikarstva, središnja ličnost i mentor druge generacije hlebinske škole slikarstva. Samostalno je izlagao u Parizu, Briselu, Baden Badenu, Bazelu, Bratislavi, Šangaju, Pekingu, Tokiju, Lenjingradu, Madridu, Sao Paolu, što je afirmisalo hrvatsku i jugoslovensku naivnu umetnost u svetu. Skoro ceo život je proveo u Podravini, sa izuzetkom boravka u Parizu 1953. Generalićevi omiljeni motivi su gigantski cvetovi i detalji iz prirode. Njegovo najpoznatije delo su Jelenski svati iz 1959.

Koliko god bile velike suprotnost među ljudima, one su u biti ipak nešto sporedno. Ono što nas dijeli, u usporedbi s onim što nas združuje, bezgranično je sitno. (Dominique Pire)