WEB SITE NEWS »

Oton Iveković

Oton Iveković (* 17. april 1869, Klanjec — † 4. jul 1939, Zagreb ili Veliki Tabor kod Klanj. Oton Iveković počeo je da uči slikarstvo kod Kikereza u Zagrebu, a kasnije i kod Hafnera i Klauzena. Za dodatnu obuku je otišao u Beč i diplomirao je na Vienna Academy of Painting. Potom ide u Minhen i Karlsrue gde se specijalizuje za istorijsko slikarstvo. Putovao je po Hrvatskoj, Bosni, Makedoniji, Italiji, Nemačkoj, Americi. Od svojih brojnih putovanja Iveković izradio je akvarele i skice. Dole su na primer radovi o starim hrvatskim gradovima, velebitskom planinskom lancu, takođe motivi nastali na njegovim putovanjima. Nakon svojih putovanja radio je u ateljeu Bjađa Fađonija, a za vreme Prvog svetskog rata slikao je na bojištima. Kasnije je predavao kao profesor na Akademiji likovnih i vizuelnih umetnosti u Zagrebu. Radio je i kao ilustrator knjiga. Za zagrebačko pozorište izrađivao je nacrte istorijskih kostima, te pisao o kostimografiji. Bavio se i publicistikom, pišući uspomene i putopise u kojima se očituje njegov polemički duh. Pred kraj života povukao se u dvorac Veliki Tabor. Oton Iveković umro je 4. jula 1939. u dvorcu Veliki Tabor, koji se nalazi u Hrvatskom Zagorju. Sahranjen je u Klanjcu. ca) bio je jedan od najistaknutijih hrvatskih slikara u vreme Austro-Ugarske, unutar Kraljevine Hrvatske i Slavonije, i kasnije u vreme Jugoslavije.Iveković je predstavnik akademskog realizma, a njegovo slikarstvo akademsko i puno domoljubnog romantičkoga zanosa. Uglavnom se bavio i koncentrisao na istorijske teme i motive, pre svega na hrvatsku istoriju i narodnu nošnju, u kojima pronalazi svoje glavne teme nadahnuća. Takođe je zainteresovan za pojedine verske teme i motive. Tako su nastala dela kao što su „Dolazak Hrvata na more“, „Pogubljenje Matije Gupca“ i „Krunisanje kralja Tomislava“. Ovo njegovo delo smatra se vrhuncem ondašnje umetnosti u Hrvatskoj. Uz istorijske radove koji su i najpopularniji, najkvalitetniji su mu radovi neposredne i sveže skice čestih putovanja po Lici, Dalmaciji i Bosni. Najčešće je slikao istorijske motive, portrete i pejzaže. Mnoge od njegovih slika su i dalje ostale ključni simboli hrvatskog identiteta i istorije.

Dolazak Hrvata na Jadran

Krunisanje kralja Tomislava

Nikola Šubić Zrinski

Smrt Eugena Kvaternika

Smaknuće Matije Gupca

Smrt kralja Petra Svačića na Gvozdu

Kuća na Velebitu

Zamišljena

Spavao sam i sanjao da je život radost. Probudio sam se i otkrio da je život služenje. Dao sam se na služenje i spoznao da je služenje radost. (Tagore)